Om een lang verhaal op de “over mij” pagina niet te lang te maken ….

Hier toch een langer verhaal  🙂

Over mijn achtergrond,  mijn studiekeuze, mijn omzwervingen, mijn “vorige werk”, allemaal ingrediënten die hebben geleid tot dat ik doe wat ik doe …

Misschien niet voor iedereen interessant, maar als je ’t toch wilt lezen: lees dan hieronder mijn verhaal :)

En wil je alleen de “korte versie”?  Kijk dan op de “Over mij” pagina –> Wie ben ik, wat doe ik en waarom?

 

Mijn achtergrond en omzwervingen …

Geboren in Amsterdam, opgegroeid in Haarlem e.o., een heerlijke jeugd in een fijn gezin, veel muziek maken, paardrijden, m’n eigen truien breien en gezellige vrienden. Op school ging het ook prima, met een aanleg voor exacte vakken en best hard leren haalde ik het Gymnasium B.

Ondertussen had ik al vanaf jongs af aan interesse in de vraagstukken van milieu, armoede, de problematiek van ontwikkelingslanden en was ik oprecht verontwaardigd waarom alles zo oneerlijk is verdeeld in de wereld.

In mijn zoektocht naar “wat te studeren”, kwam ik toevallig terecht op de THEA-dagen: men wilde meer meisjes op de TH.Daar had ik wel oren naar en toen ik hoorde van de afstudeerrichting Technologische Ontwikkelingskunde op de TU in Eindhoven was m’n keuze snel gemaakt.

Een vrij onbekende studie en wonderlijke combinatie van technische vakken (in mijn geval Werktuigbouwkunde / Technische Bedrijfsvoering) en maatschappelijke vakken, in mijn geval gericht op …. ja! Ontwikkelingslanden. De sociale en economische problematiek en ook de impact van technologische ontwikkelingen.

Het was een interessante studie (wel hard werken) en het heeft me een prachtige afstudeerplek opgeleverd: een jaar lang in Indonesië bij een houten botenbouw project. Ik heb een dag-tot-dag verslag gemaakt van al mijn belevenissen in dat jaar. Eigenlijk zou ik daar nog eens een boek van moeten maken! (wie helpt me herinneren?)

 

Guatemala en Costa Rica

Na mijn studie, had ik al snel zicht op een gave 1e baan via Buitenlandse Zaken voor de VN-organisatie UNIDO in Guatemala.
Het duurde wel bijna een jaar voordat ik écht uitgezonden werd, maar ondertussen kon ik fijn vrijwilligerswerk doen bij de WereldWinkel in Eindhoven en bij de stichting Reisbewijs (duurzaam toerisme in ontwikkelingslanden) ook in Eindhoven.  Ik vond het overigens wel wonderlijk dat er onder de vrijwilligers van de wereldwinkel nogal verdeeldheid was: gaat het om bewustmaken van de NL klanten of ook om gewoon lekker veel FairTrade verkopen, zodat de ondernemers in ontwikkelingslanden daar direct profijt van hadden.  Het zal je niet verbazen … ik was meer van de laatste stroom …

In 1993 vertrok ik voor 2 jaar naar Guatemala. Een baan als contactpersoon van de UNIDO (zit in Wenen) op het lokale VN kantoor. Pffff, dat heeft me heel wat eye-openers opgeleverd. Supergave baan hoor, maar wat een bureacratie!!
Een ervaring rijker, een prachtig land waar ik verliefd op ben geworden, heel ingewikkeld ook en veel ongelijkheid en armoede, het was mooi en heel heftig tegelijk.
En ondertussen leerde ik Spaans, wat een heerlijke taal!  Op school vond ik talen een heel gedoe, maar in de praktijk bleek ik heel snel te leren en wat fijn om zo écht in contact met de bevolking te kunnen zijn.

Daarna volgde een overplaatsing voor 3 jaar naar Costa Rica. Daar werkte ik binnen een project. Ook van de UNIDO, maar niet meer op zo’n VN-kantoor, maar meer in de praktijk. Op een adviesbureau. En Costa Rica was in die tijd al heel ver met het thema duurzaamheid, eco-toerisme en duurzaam ondernemen. Prachtig projecten dus, veel geleerd, super gezellige collega, een hoop lol, veel gezien en veel meer een concrete bijdrage kunnen leveren dan in Guatemala. In die tijd kwam ik ook in aanraking met managementsystemen volgens de ISO normen en kwam toen ook net de ISO 14001 uit. Met deze norm over milieumanagement konden we in Costa Rica direct aan de slag!

 

Mijn werk als auditor en adviseur managmentsystemen

Hier ga ik kort over zijn. Al hoewel ik dit jarenlang heb gedaan. Na Costa Rica nog3 jaar in Peru en daarna in Nederland en tussen 2003-2006 nog een paar jaar op Curacao. Als adviseur (helpend) en als auditor (toetsend). Ik heb meer dan 100 bedrijven doorgelicht als auditor om te kijken of ze het certificaat ISO 9001 (kwaliteit), ISO 14001 (milieu) of de MVO Prestatieladder konden krijgen.

Deels heb ik dat “in dienst van” gedaan (BVQI) en deels als free-lance auditor voor BSI en ISACert.  Daarmee heb ik een brede achtergrond als auditor en adviseur van managementsystemen.  Als ik er op terug kijk, is dat niet het meest leuke werk dat ik heb gedaan. Maar … het heeft me een schat aan ervaring opgeleverd. Ik heb veel grote én kleine bedrijven van binnen mogen bekijken en letterlijk tot in de keuken kunnen uitpluizen van wat ze nu precies wel én niet deden aan écht duurzaam ondernemen.

En dat viel vaak tegen!
Vaak juist bij de grotere bedrijven met mooie verhalen naar buiten toe. Maar die verhalen bleven lang niet altijd overeind staan als er heel concreet bewijs op tafel moest komen wat ze nu écht hadden gedaan en verder van plan waren.

Maar gelukkig viel het ook vaak mee!
En dat dan vaak bij de MKB en vooral familiebedrijven. Die zijn namelijk van huis uit op duurzaamheid gericht:  je onderneming later goed overdragen aan je kinderen, dat levert veel intrinsiek duurzame keuzes op.

 

Een switch naar MVO

Het werk als auditor heeft me veel gebracht, maar werd op een gegeven moment teveel “een kunstje”.   Bovendien heb je als auditor in de regel maar 1 keer per jaar contact met een bedrijf. Soms 1 dag, soms meerdere dagen.

Mijn klussen als adviseur brachten me toch echt meer energie. Je kunt ondernemers en bedrijven dan écht verder helpen en bent niet alleen maar aan het toetsen, maar kunt ook écht met oplossingen komen.  Naast de focus eerst op milieu en kwaliteit, was een logische  volgende stap MVO – Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen, waarbij niet alleen de impact op het milieu, maar ook andere en meer sociale onderwerpen worden meegewogen in het ondernemerschap.

 

En waarom dan social media??

Vanuit mijn achtergrond in duurzaam en maatschappelijk verantwoord ondernemen viel het me op dat juist die ondernemers die vaak heel goed bezig zijn, daar maar weinig over communiceren. Online niet écht goed vindbaar zijn en héél veel kansen laten liggen op social media.

En dat is zo jammer, een gemiste kans. Voor de ondernemers zelf, maar natuurlijk ook voor alle mensen die hun producten, diensten en gave duurzame locaties dan helemaal niet weten te vinden.

En nu is juist social media zo’n uitgelezen mogelijkheid om je onderneming ook écht social-proof te maken. Het is immers veel geloofwaardiger wat ánderen zeggen over jouw bedrijf, dan wat je daar zelf over zegt.

Sinds dat kwartje bij mij is gevallen, zie ik een heel concrete link tussen duurzaam ondernemen, maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) en social media en doe ik er alles aan om in mijn (online) trainingen duurzame ondernemers te motiveren om social media met plezier te omarmen.